Het Verhaal van Henriette

Ik stel je voor aan Henriëtte. Onlangs heeft deze ex-roker ons laten weten wat haar redenen waren om eindelijk stappen te ondernemen die haar voor eens en altijd los zouden breken van haar nicotineverslaving.

Ontzettend bedankt dat je jouw verhaal wilt delen Henriëtte en proficiat! Stoppen met roken is absoluut iets waar je je leven lang nog blij om zult zijn.

Van Henriëtte:

Ik ben niet gestopt met roken omdat ik mij zorgen maakte over mijn gezondheid. Ik ben ook niet gestopt om financiële redenen. Ik ben gestopt met roken omdat ik een naaister en breister ben. Ik was het beu dat ik me schaamde omdat mensen aan mijn werk roken en hun neus in walging afkeerden. Ik kon niet meedoen met naaiwedstrijden omdat ze geen rokers aannemen. Ze zeiden dat: ‘het werk van anderen zou gaan stinken.’ Op het internet las ik dat nicotine en het teer zich hecht aan vezels en dat daarom vlekken moeilijk te verwijderen zijn.

Ik heb altijd naai- en breiwerk gedaan voor baby’s. Ik begon me zorgen te maken over hoe de nicotine misschien wel in de vezels bleef zitten (hoewel ik alles waste volgens het ziekenhuisbeleid) en hoe dat de gezondheid van zwakke baby’s in gevaar kon brengen. Ik wilde graag helpen, geen schade toebrengen.

Mijn badkamer is beschilderd met half-matte verf. Iedere keer na het douchen sijpelde er een klein stroompje met bruin water langs de muur naar beneden. Dit waren nicotine en teer dat zich aan de muren verzamelde. Iedere keer dat ik bezoek verwachtte, klom ik op mijn ladder en waste ik de muren om af te komen van die geelbruine teervlekken.

Ik houd mijn slaapkamerdeur altijd gesloten omdat mijn 18 jaar oude kat afgezonderd moet blijven van mijn andere katten. In plaats daarvan kijk ik tv op de slaapkamer van mijn zoontje, een kamer verderop. Het kostte vijf of zes wasbeurten op een rij om al het teer van het scherm af te krijgen.

Ik negeerde het feit dat het deze zelfde bruine laag was die ook mijn longen en de longen van mijn zoon in ging. Mensen vroegen me altijd of ik weleens geprobeerd had te stoppen met roken. Ik maakt er dan een grapje over: ‘Op de dag dat ik stop met roken staat dat in de krant, bij de overlijdensberichten.’ Maar de tijd kwam dat ik me realiseerde dat het helemaal niet zo grappig was, en dat dit voor veel mensen de bittere realiteit was geworden.

Ik begon met roken op toen ik 20 was. Dit deed ik omdat ik er ouder uit wilde zien. Volgende maand word ik 66, hoewel ik er eerder uitzie als 86. Kortom, het roken heeft wel z’n werk gedaan.

Op 16 juli van afgelopen jaar ben ik gestopt met roken. Soms hoor ik de junkie in me nog fluisteren, maar dit wordt steeds minder. Het grootste deel van de tijd denk ik niet eens meer aan roken en ik mis het ook niet. Na een paar maanden gestopt te zijn heb ik de muren schoon gemaakt. En ik heb ook mijn slaapkamer in een vrolijke kleur geverfd die nooit meer zal worden ontsierd door bruine vlekken.

Henriëtte